บทเริ่ม
ค่ำคืนที่เคยแสนสงบของของนครอันยิ่งใหญ่ นาม กลาสเฮม ได้ถูกทำลายลง ด้วยฝีมือ ของปิศาจแห่งความมืด ที่ผู้คนไม่เคยพบเห็นมาก่อน
"ท่านราชา เวเรส ขอรับ ทางนี้"
เสียงของฟิรัส หัวหน้ากองกำลังทหารศึกแห่งนคร กลาสเฮม ร้อวตะโกนขึ้น เมื่อ เหล่าฝูงปิศาจซอมบี้ เริมบุกเข้ามายังห้องโถงใหญ่
"ข้าไม่ไป" ราชาเวเรส ตรัสเสียงกร้าว "ข้าไม่อาจทิ้งผู้คนในนครแห่งเอาตัวรอดไปผู้เดียวได้หรอก"
"แต่ท่าน....ท่านเป็นถึงองค์ราชา มีความสำคัญใหญ่หลวงถ้าท่านเป็นอะไรไป....." ฟิรัส พยายามจะอธิบายแต่โดน ราชาเวเรสขัด
"เจ้าไม่ต้องพูดแล้ว เราตัดสินใจแล้ว เราจะสู้ เจ้าไปช่วยเหล่าทหารอพยพ ผู้คนดีกว่าเถอะ"
"แต่ท่าน......"
"ข้าบอกให้เจ้าไปยังไงล่ะ!!!!!" ราชาเวเรส หันมาตะคอกใส่ พร้อมด้วยสายตาที่ดุดัน
"เจ้าคิดว่าข้าเป็น ราชา ที่อ่อนแอไม่มีวิชา ติดตัว ไม่มีมนต์อาคม คาถาเลยรึอย่างไร"
"แต่..."
"ถ้าเจ้าไม่ไป ข้าจะถือว่าเจ้าขัดคำสั่ง และข้าจะพิพากษาเจ้าด้วยอาคมที่ข้ามีอยู่นี่ ตรงนี้ เดี๋ยวนี้ เจ้าเลือกเอาแล้วกัน"
"........................."
"ไปสิ!!!!!"
ฟิรัส คิดใคร่ครวญ อย่าลำบาก แต่เมื่อนึกถึงที่ ราชาเวเรสตัสกับตน ก็พลัน นึกได้ในทันที ว่าองค์ราชาเองก็ไม่ใช่ ราชาที่อ่อนแอไร้กำลังเลย จึงวิ่งออกไปยังทางด้านหลังเพื่อไปสมทบกับกองทหารที่ยังเหลือ
แต่ถึงอย่างไรความจงรักภักดี ที่ตนมีให้แก่องค์ราชาก็ไม่มีเสี่ยมคลาย
"ข้าขอบใจเจ้ามาก ที่เป็นห่วงข้า แต่ข้ามีหน้าที่ที่จะต้องปกป้องนครแห่งนี้ แม้มันอาจจะถูกทำลายก็ตามที ถึงจะเหลือเพียงแค่ยอดหญ้าเพียงนิดเดียว ข้าก็ยินดีที่จะสละชีพของข้า เพื่อปกป้องมัน"
---------------------------
"อยู่นี่เองรึ ท่านราชา เวเรส"
เสียงเยือกเย็นแห่งความมืด เอ่ยขึ้น พร้อมปรากฏตัวต่อหน้าราชา
"เจ้าต้องการสิ่งใด ถึงได้บุกเข้ามาทำลายนครแห่งนี้" ราชเวเรส ตรัสถามกลับไป ด้วยท่าทีที่นิ่ง สุขุม
.........
..................
...........................
"ความตายของเจ้าเช่นไรล่ะ" เสียงนั้น พูดพร้อมกับหัวเราะ ในลำคอ
"เห็นที ว่าเจ้าจะต้องผิดหวังกลับแล้วกระมัง" ราชาตรัสพร้อม ร่ายคาถา มนต์เข้าใส่ความมืดนั้น
แต่ทว่าความมืดนั้นหลบหลีกทัน
"มีฝีมือแค่นี้เองรึ" ความมืดนั้นเย้ยหยัน แต่ราชากลับไม่แสดงอาการวิตกใดๆ ออกมา
"มันก็แค่การทักทายน่ะ ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ได้ต้องการเพียงแค่ความตายของข้า และเจ้าก็ไม่ใช่ ตัวการสำคัญที่อยู่เบื้องหลัง เหตุการณ์ครั้งนี้" ราชาเวเรส ตรัสถามกลับไป ความมืดนั้นมีท่าทีเล็ก
"อาการแบบนั้น แสดงว่าจริง" ราชาเวเรส ตัดบท
"อย่าอวดดีไปหน่อยเลย ใกล้จะตายแล้วแท้ๆ"ความมืดนั้น หัวเราะดังลั่น
การต่อสู้ด้วยอาคมเริ่มขึ้น ต่างฝ่ายต่างใช้อาคมทุกบทที่ตนมีเข้าห้ำหั่นกัน แต่ราชาเวเรสดูท่าจะเป็นฝ่ายได้เปรียบกว่า
"บอกมาว่าใครอยู่เบื้องหลังเจ้า" องค์ราชา ตรัสถามด้วยน้ำเสียงที่ดูเยือกเย็นแต่ทว่าน่ากลัว
"เจ้าคิดว่ายังมีใครอื่นอีกรึ อย่าประเมินข้าต่ำนักสิ" ความมืดนั้นจ้องมองกลับ
"ระดับฝีมืออย่างเจ้า ไม่น่าจะทำการได้ถึงเช่นนี้เป็นแน่" ราชาวิเคราะห์จากการต่อสู้เมื่อสักครู่
"ในเมื่อเจ้าไม่บอก ก็ไม่เป็นไร"ราชาหัวเราะเบาๆ "งั้นเจ้าก็จงตายรอบ 2 ซะที่นี่เลยดีกว่า"
ราชาเวเรส รวบรวมพลังมนต์ตราที่ตนมีหมายจะจู่โจมเผด็จศึกความมืดนั้น
แต่แล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
อยู่ๆ ความมืดนั้น กลับดูมีอำนาจกำลัง เพิ่มมากขึ้นอย่างไม่น่าจะเป็นไปได้ ราชาเวเรสไม่ทันได้ตั้งตัว
....................
..............
.......
"ก็ข้าบอกแล้ว ว่าอย่าประเมินข้าต่ำนัก" ความมืดนั้นทำท่าจะหันหลังกลับ
แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้น ซึ่งเป็นจุดเริ่มของเรื่องราว ในอีกหลายร้อยปีให้หลัง
............................................................ ...........................
